Przepisy, regulaminy

Przewóz osób

R E G U L A M I N

określający warunki obsługi pasażerów oraz przewozu osób i rzeczy przez Miejski Zakład Komunikacji Spółka z o.o. w Koszalinie

 Podstawa prawna:

Niniejszy regulamin wydany na podstawie art.4 Ustawy z dnia 15 listopada 1984r. Prawo przewozowe (tekst jednolity Dz. U. z 2000r. Nr 50, poz.601 z późn. zm.)  oraz ustawy z dnia16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U. 2011.228.1368 z późn. zm.).

 Rozdział 1

Postanowienie ogólne

§1

  1. Użyte w niniejszym regulaminie określenia oznaczają:
    1. pojazd – autobus wykorzystywany przez operatora wewnętrznego w lokalnym transporcie zbiorowym;
    2. operator wewnętrzny – Miejski Zakład Komunikacji Spółka z o.o. w Koszalinie, zwany dalej „operatorem”,
    3. kontrolerzy biletów – osoby uprawnione do kontroli biletów,
    4. kierowca – pracownik zatrudniony przez operatora, posiadający uprawnienia do kierowania pojazdem i wyznaczony do prowadzenia pojazdu (autobusu),
    5. pasażer – osoba, która zawarła umowę przewozu z operatorem,
    6. bilet – dokument z odpowiednim nadrukiem, uprawniający do przejazdu pojazdami operatora,
    7. przewozy grupowe – przewozy wykonywane w czasie i na warunkach uzgodnionych w umowie zawartej między operatorem  a organizatorem przewozu na rzecz osób trzecich – tj. uczestników przewozu grupowego,
    8. przystanek autobusowy – miejsce przeznaczone do wsiadania lub wysiadania pasażerów z pojazdu na danej linii komunikacyjnej, oznaczone znakiem D-15,
    9. nadzór ruchu – wewnętrzne służby nadzoru Miejskiego Zakładu Komunikacji Spółka z o.o. w Koszalinie.
    10. taryfa opłat – zbiór stawek opłat oraz warunków ich stosowania, opracowany przez operatora na podstawie uchwały Rady Miejskiej w Koszalinie w sprawie ustalenia opłat za przejazdy środkami komunikacji miejskiej w Koszalinie oraz określenia osób uprawnionych do korzystania z bezpłatnych i ulgowych przejazdów.

§2

  1. Pasażerowie korzystający z przejazdów pojazdami, kierowcy, kontrolerzy biletów oraz służby nadzoru ruchu obowiązani są do przestrzegania postanowień niniejszego regulaminu.
  2. Żądania i wskazówki kierowców, kontrolerów biletów oraz służb nadzoru ruchu powinny być kierowane do pasażerów w sposób taktowny i uprzejmy. Kierowcy, kontrolerzy biletów i służby nadzoru ruchu obowiązani są do udzielania na żądanie pasażera informacji dotyczących przewozu, w szczególności czasu odjazdu pojazdu z przystanku, kierunku jazdy itp.
  3. W razie awarii lub uszkodzenia pojazdu w czasie jazdy – pasażerowi posiadającemu bilet, przysługuje prawo kontynuowania jazdy z tym biletem pojazdem tej samej linii lub innej linii przebiegającej tą samą trasą albo pojazdem rezerwowym podstawionym przez operatora.
  4. Osobie, która doznała podczas przebywania w pojeździe nagłej niedyspozycji lub ataku choroby, kierowca ma obowiązek udzielić pomocy, zabezpieczyć teren i tę osobę oraz wezwać pogotowie ratunkowe.

Rozdział 2

Przewóz osób

§3

  1. Operator jest zobowiązany do przewozu osób i rzeczy w zakresie wynikającym z podanego do publicznej wiadomości rozkładu jazdy autobusów oraz warunków zawartej umowy przewozu.
  2. Miejsce zatrzymywania się autobusów na trasach ich kursowania, wskazują oznaczone odpowiednimi znakami przystanki autobusowe, określone w rozkładzie jazdy autobusów.
  3. Nazwy przystanków autobusowych operator przyjmuje zgodnie z zapisami Uchwały Rady Miejskiej w sprawie określenia przystanków komunikacyjnych oraz warunków i zasad korzystania z przystanków, których właścicielem lub zarządzającym jest Gmina Miasto Koszalin oraz ustalenia opłat za korzystanie przez operatorów i przewoźników z przystanków komunikacyjnych, których właścicielem lub zarządzającym jest Gmina Miasto Koszalin.
  4. Do obowiązków kierowcy należy zatrzymywanie autobusu na wszystkich przystankach stałych przewidzianych w rozkładzie jazdy. Zatrzymanie na przystankach „na żądanie”(nż) następuje po otrzymaniu sygnału od pasażera, zgodnie z zapisami 5 ust. 5.
  5. Przewóz uważa się za rozpoczęty z chwilą, gdy autobus w którym znajduje się pasażer ruszy z miejsca odjazdu.
  6. Wsiadanie do pojazdu i wysiadanie z niego dozwolone jest tylko na przystankach komunikacyjnych określonych w rozkładzie jazdy autobusów i po całkowitym zatrzymaniu pojazdu. Pierwszeństwo przed wsiadającymi mają wysiadający z pojazdu.
  7. Kierowcy zabrania się ruszania z przystanku przed zamknięciem wszystkich drzwi.
  8. Wsiadanie do pojazdu na przystankach końcowych dozwolone jest dopiero po zakończeniu przez kierowcę przerwy przeznaczonej na posiłek i odpoczynek oraz czynności związanych za zmianą kierunku jazdy. W tym czasie pasażerowie nie mogą przebywać w pojeździe.
  9. Kierowca po zakończeniu czynności, o których mowa w ust. 8, obowiązany jest niezwłocznie podjechać do przystanku dla wsiadających w celu umożliwienia osobom oczekującym na przystanku zajęcia miejsca w pojeździe.
  10. Kierowcy zabrania się w czasie jazdy prowadzenia rozmów (w tym również przez telefon komórkowy), przewożenia pasażerów w kabinie i na przednim pomoście oraz spożywania posiłków.
  11. Kierowcy zabrania się palenia tytoniu i papierosa elektronicznego w autobusie.
  12. Kierowca ma obowiązek noszenia w trakcie pracy ubioru służbowego i umieszczania identyfikatora, o którym mowa w 16, ust. 2, w widocznym dla pasażera miejscu.

§4

  1. Kierowca zobowiązany jest do równoległego podjazdu autobusem do krawędzi przystankowej, tak aby podłoga autobusu znajdowała się jak najbliżej krawędzi przystankowej, z wyjątkiem sytuacji, gdy:
    1. stan nawierzchni zatoki przystankowej uniemożliwia taki podjazd;
    2. zatoka blokowana jest przez inne pojazdy;
    3. przy krawędzi przystanku zebrały się wody opadowe, a podjazd zagraża zabrudzeniu pasażerów;
    4. osoby oczekujące na przystanku staną zbyt blisko krawędzi, tak że zbyt bliski podjazd groziłby uderzeniem któregoś z pasażerów lusterkiem

§5

  1. Pasażerowie zajmujący miejsca stojące w pojeździe powinni w czasie jazdy trzymać się uchwytów lub poręczy.
  2. W trakcie wsiadania do pojazdu, przebywania w pojeździe i wysiadania z pojazdu, pasażer powinien stosować się do napisów i piktogramów o charakterze porządkowym, które umieszczono wewnątrz i na zewnątrz pojazdu.
  3. Do godz. 20:00 Pasażer może wsiadać do pojazdu i wysiadać z niego wszystkimi drzwiami przeznaczonymi do tego celu.
  4. Po godz. 20:00 wsiadanie i wysiadanie odbywa się tylko i wyłącznie drzwiami umieszczonymi na przednim pomoście. Wsiadający zobowiązani są  każdorazowo okazać kierowcy (bez wezwania) ważny bilet na przejazd i dokument uprawniający do  ulgowego lub bezpłatnego przejazdu.W przypadku zamiaru wejścia do pojazdu lub wyjścia z niego na przystanku komunikacyjnym oznaczonym „nż” (na żądanie), pasażer zobowiązany jest:
    1. stanąć na przystanku w widocznym dla prowadzącego pojazd miejscu i zasygnalizować ręką intencję wejścia do pojazdu,
    2. nacisnąć w pojeździe odpowiednio oznaczony przycisk „STOP” – sygnalizujący kierowcy zamiar wyjścia z pojazdu,
    3. wskazane czynności winny być dokonane odpowiednio wcześnie i w sposób umożliwiający bezpieczne zatrzymanie pojazdu na przystanku,
    4. osoby z widoczną niepełnosprawnością ruchową lub osoby niewidome i niedowidzące poruszające się z białą laską lub psem asystującym zamierzające wsiąść na przystanku „na żądanie” powinny oczekiwać w widocznym dla kierowcy miejscu, umożliwiającym bezpieczne zatrzymanie pojazdu na przystanku. Kierowca ma obowiązek zatrzymać pojazd na tym przystanku nawet w przypadku braku sygnalizacji takiej potrzeby ze strony osoby niepełnosprawnej.
  5. Osoby niepełnosprawne, w tym poruszające się na wózkach inwalidzkich oraz osoby z wózkami dziecięcymi, mogą, w przypadku autobusu wyposażonego w tzw. „przyklęk” umożliwiający obniżenie wejścia do pojazdu podczas postoju na przystanku, skorzystać z tej funkcji technicznej, pod warunkiem, że przed podjechaniem na przystanek oczekują na pojazd w widocznym miejscu i zasygnalizują zamiar odbycia przejazdu albo przed opuszczeniem pojazdu poinformują o swoim zamiarze kierowcę w formie ustnej lub poprzez naciśnięcie odpowiednio oznaczonego przycisku.
  6. Pasażerowie nie mogą zajmować miejsca w pobliżu kierowcy w sposób ograniczający jego pole widzenia oraz zachowywać się w sposób utrudniający kierowcy prowadzenie pojazdu.
  7. Pasażerowi nie wolno wsiadać i wysiadać z pojazdu po sygnale odjazdu.

§6

  1. Pasażer, który zajmuje miejsce oznaczone piktogramem „DLA INWALIDY”, „DLA OSOBY Z DZIECKIEM NA RĘKU” itp., obowiązany jest zwolnić to miejsce w razie zgłoszenia się na nie osoby, dla której miejsce takie jest przeznaczone.
  2. Wózki inwalidzkie należy przewozić w miejscu oznaczonym odpowiednim piktogramem. Wózek należy zabezpieczyć pasami bezpieczeństwa (w pojazdach, które są w nie wyposażone), zawsze tyłem do kierunku jazdy.
  3. Wózki dziecięce należy przewozić w wyznaczonym miejscu w środkowej części autobusu, zabezpieczając je hamulcem przed przewróceniem. Za bezpieczeństwo przewożonego dziecka odpowiada opiekun.

§7

  1. Pasażer obowiązany jest posiadać bilet lub dokument uprawniający do przejazdu i okazywać go na żądanie kierowcy, kontrolera biletów lub służb nadzoru ruchu. Skasowany bilet stanowi dowód zawarcia umowy przewozu i nabycia uprawnienia do określonego w nim przejazdu. Operator obowiązany jest do świadczenia przewozu zgodnie z treścią biletu na rzecz jego nabywcy.
  2. Pasażer obowiązany jest nabyć bilet na przejazd przed rozpoczęciem przewozu.
  3. Po wejściu do pojazdu pasażer obowiązany jest niezwłocznie i bez wezwania skasować bilet jednorazowy lub czasowy w kasowniku, lub nabyć bilet w formie paragonu fiskalnego u kierowcy lub zakupić bilet przy użyciu telefonu komórkowego.
  4. Pasażer chcący nabyć bilet u kierowcy powinien wejść do autobusu przednimi drzwiami. Jeżeli z przyczyn obiektywnych wejście przednimi drzwiami nie jest możliwe (np. pasażer podbiega do autobusu od tyłu), pasażer powinien niezwłocznie udać się w kierunku kierowcy, zasygnalizować chęć zakupu biletu, a gdy autobus jest już w ruchu oczekiwać na jego zatrzymanie w obrębie pierwszych drzwi.
  5. Zakup biletu u kierowcy może się odbyć tylko i wyłącznie podczas postoju autobusu, a pasażer zobowiązany jest do posiadania odliczonej na zakup biletu kwoty.
  6. Kierowca nie ma obowiązku sprzedaży biletu jeżeli pasażer nie posiada odliczonej na zakup biletu kwoty.
  7. Brak możliwości zakupu biletu u kierowcy nie upoważnia pasażera do kontynuowania jazdy bez biletu.
  8. Sposób ustalania i wysokość opłat za przewóz osób i rzeczy oraz zakres i warunki realizacji uprawnień do przejazdów ulgowych i bezpłatnych, określa stosowana przez operatora taryfa sporządzona zgodnie z regulacjami prawnymi.
  9. Operator podaje do wiadomości publicznej aktualne tabele opłat taryfowych i zapewnia zainteresowanym bezpłatny do nich wgląd.
  10. W razie utraty biletu podróżny traci prawo do dalszego przejazdu i winien wykupić bilet ponownie. Wtórników biletów utraconych (dotyczy to również imiennych biletów uprawniających do przejazdów wielokrotnych) nie wydaje się z wyjątkiem udokumentowanej kradzieży biletu.
  11. Dokumentem potwierdzającym kradzież biletu pasażerowi, jest zaświadczenie Policji o zgłoszeniu kradzieży.

§8

  1. Kierowca może odmówić przewozu osób:
    1. nietrzeźwych i zachowujących się nieodpowiednio,
    2. które są niebezpieczne  lub uciążliwe dla innych pasażerów,
    3. mogących zabrudzić innych pasażerów lub pojazd,
    4. wzbudzających odrazę brudem lub niechlujstwem,
    5. chcących wejść do pojazdu z rowerem lub psem bez kagańca lub z psem nieprzewożonym w transporterze.

§9

  1. Zabronione jest:
    1. wsiadanie (wskakiwanie) do pojazdu i wysiadanie ( wyskakiwanie) z niego w czasie jazdy,
    2. otwieranie drzwi pojazdu podczas jazdy lub podczas zatrzymania poza przystankiem,
    3. jazda na stopniach oraz innych zewnętrznych częściach pojazdu,
    4. używanie w nieuzasadnionych przypadkach urządzeń alarmowych, hamulca bezpieczeństwa, awaryjnego otwierania drzwi, wyjść awaryjnych oraz innych urządzeń technicznych,
    5. zanieczyszczenie i zaśmiecanie pojazdu lub niszczenie jego urządzeń i wyposażenia,
    6. wychylanie się z pojazdu i opieranie się o drzwi podczas jazdy,
    7. spożywanie w pojeździe artykułów żywnościowych,
    8. granie na instrumentach muzycznych, korzystanie z radioodbiorników lub zakłócanie w inny sposób spokoju w pojeździe,
    9. przebywanie w pojeździe w łyżworolkach lub wrotkach, używania deskorolek, rowerów i innego sprzętu sportowego,
    10. palenie tytoniu i używanie elektronicznego papierosa wewnątrz pojazdu,
    11. spożywanie wewnątrz pojazdu, napojów alkoholowych oraz środków odurzających,
    12. wyrzucanie jakichkolwiek przedmiotów z pojazdu w czasie jazdy i podczas postoju na przystanku,
    13. żebranie i prowadzenie sprzedaży obnośnej wewnątrz pojazdu,
    14. kwestowanie, nalepianie plakatów i ogłoszeń, rozrzucanie i rozdawanie ulotek oraz materiałów reklamowych bez zgody operatora,
    15. wykonywanie czynności mogących narazić współpasażerów na szkody lub obrażenia,
    16. wykonywanie innych czynności niedozwolonych w miejscach publicznych.

§10

  1. Osoby, które pomimo odmowy przewozu:
    1. wsiadły do pojazdu,
    2. nie przestrzegają przepisów § 8 oraz § 9 i pomimo upomnienia nie stosują się do wskazówek i żądań kierowcy, kontrolerów biletów lub nadzoru ruchu obowiązane są opuścić pojazd na wezwanie obsługi lub nadzoru ruchu. Pasażerowi nie przysługuje w tych wypadkach zwrot ceny biletu.

§11

  1. W razie wprowadzenia przez operatora specjalnie oznakowanych pojazdów do przewozu określonych grup pasażerów (przewozów grupowych) z przewozu tymi pojazdami wyłączone są osoby nie należące do tych grup pasażerów.

Rozdział 3

Przewóz bagażu ręcznego i zwierząt

§12

  1. Pasażerowie mogą przewozić w pojazdach bagaż ręczny, jeżeli istnieje możliwość takiego umieszczenia go w pojeździe, aby nie utrudniał przejścia i nie narażał na zanieczyszczenie odzieży innych pasażerów, nie zasłaniał widoczności kierującemu pojazdem, nie zagrażał bezpieczeństwu ruchu itp.
  2. Małe zwierzęta domowe np. koty, ptaki mogą być przewożone w przystosowanym do tego celu transporterze.
  3. Psy mogą być przewożone, jeżeli posiadają kagańce i trzymane są na smyczy. Psy bez kagańców należy przewozić w przeznaczonym do tego celu transporterze.
  4. Zwierzęta domowe, bagaże oraz wózki dziecięce mogą być przewożone bez uiszczania opłat.

§13

  1. Nadzór nad bagażem ręcznym i zwierzętami, które pasażer przewozi przy sobie w pojeździe, należy do pasażera. Za bagaż i zwierzęta, operator odpowiada tylko w przypadku, gdy szkoda powstała z jego winy.
  2. Bagażu i zwierząt nie wolno umieszczać na miejscach przeznaczonych do siedzenia.

§14

  1. W pojazdach nie wolno przewozić :
    1. przedmiotów, które mogą wyrządzić szkodę innym pasażerom przez zanieczyszczenie lub uszkodzenie ich ciała, odzieży albo które mogą uszkodzić lub zanieczyścić pojazd (np. ostrych narzędzi, jak piły, kosy lub otwartych naczyń ze smarami, farbami itp.),
    2. przedmiotów cuchnących, zapalnych, łatwopalnych, wybuchowych,  żrących, radioaktywnych, trujących oraz innych materiałów niebezpiecznych,
    3. przedmiotów wywołujących uczucie odrazy,
    4. nabitej broni, z wyjątkiem określonym w ust. 2.,
    5. rowerów.
  2. Osoby, które pełnią służbę publiczną lub wojskową i obowiązane są mieć przy sobie broń palną, w czasie przejazdu służbowego mogą mieć przy sobie broń nabitą odpowiednio zabezpieczoną.
  3. Jeżeli istnieje uzasadnione podejrzenie, że pasażer zabrał ze sobą do pojazdu przedmioty wymienione w ust.1 pkt b, c, d, których przewozić nie wolno, kierowca ma prawo w obecności pasażera sprawdzić właściwości przedmiotów zabranych do pojazdu, z wyjątkiem przedmiotów mienia wojskowego lub policyjnego, będących pod nadzorem żołnierzy lub pracownika cywilnego zatrudnionego w jednostce wojskowej lub funkcjonariusza Policji. W razie stwierdzenia zasadności podejrzenia kierowca obowiązany jest odmówić przewozu tych przedmiotów.

§15

  1. Na żądanie kierowcy, pracowników nadzoru ruchu lub kontrolerów, pasażer jest obowiązany:
    1. umieścić przewożony bagaż lub zwierzę tak, aby nie utrudniać innym osobom korzystania z pojazdu;
    2. opuścić pojazd wraz z przewożonym zwierzęciem, jeżeli jest ono przewożone w sposób sprzeczny z postanowieniami 12, ust. 2 i 3 i § 13 ust. 2.

 Rozdział 4

Kontrola biletów i opłaty dodatkowe

§16

  1. Osobami uprawnionymi do dokonywana kontroli biletów i dokumentów uprawniających do przejazdów ulgowych i bezpłatnych, na wszystkich liniach obsługiwanych przez operatora i o każdej porze są: kierowca, służby nadzoru ruchu lub kontrolerzy wyspecjalizowanej firmy działającej na zlecenie operatora, posiadający ważny identyfikator.
  2. Kierowca lub pracownik służby nadzoru ruchu w czasie kontroli musi mieć identyfikator umieszczony w widocznym miejscu. Identyfikator powinien zawierać dane o których mowa w ust. 4 pkt. a i b.
  3. Kontroler w czasie kontroli musi mieć identyfikator umieszczony w widocznym dla pasażera miejscu. W przypadku jego braku pasażer ma prawo żądać od kontrolującego okazania identyfikatora.
  4. Identyfikator, o którym mowa w ust. 3 powinien zawierać:
    1. nazwę przewoźnika;
    2. nr identyfikacyjny osoby dokonującej kontroli;
    3. zdjęcie kontrolującego;
    4. zakres upoważnienia;
    5. okres ważności identyfikatora;
    6. pieczęć i podpis wystawcy.
  5. Podczas kontroli biletów pasażer obowiązany jest bez wezwania okazać, a na prośbę podać bilet kontrolującemu (w przypadku korzystania z przejazdu ulgowego bilet wraz z dokumentem uprawniającym do przejazdu ulgowego), a osoba korzystająca z przejazdu bezpłatnego dokument uprawniający do przejazdu bezpłatnego.
  6. Pasażer, który podczas kontroli biletów, nie może okazać ważnego biletu za przejazd obowiązany jest do uiszczenia opłaty za przejazd wg podwyższonej taryfy. Pasażer otrzyma zwrot tej opłaty – pomniejszonej o opłatę manipulacyjną, jeżeli przy jej uiszczeniu oświadczy, że posiada okresowy bilet imienny, oraz okaże dowód osobisty lub inny dokument pozwalający na stwierdzenie jego tożsamości (w celu odnotowania) a następnie w ciągu 7 dni przedłoży w siedzibie firmy kontrolującej ważny imienny bilet okresowy.
  7. W przypadku, gdy pasażer nie posiada biletu lub dokumentu uprawniającego do ulgi albo bezpłatnego przejazdu i odmawia okazania dokumentu, kontrolujący ma prawo skorzystać z pomocy funkcjonariuszy Policji lub służb porządkowych, które z mocy prawa mają uprawnienia do ustalenia tożsamości osób.
  8. Bilety lub dokumenty uprawniające do ulgowych lub bezpłatnych przejazdów, co do których istnieje podejrzenie, że są sfałszowane, kierowca lub służby nadzoru ruchu zatrzymują za pokwitowaniem, sporządzając jednocześnie doniesienie na Policję.
  9. Pasażer, który odmawia uiszczenia należności i opłaty dodatkowej podczas kontroli w autobusie, może kontynuować podróż jeżeli legitymuje się dokumentem tożsamości i podpisze zobowiązanie do zapłaty należnej kwoty w terminie 7 dni od daty przyjęcia wezwania.

 Rozdział 5

Odpowiedzialność za szkody

§17

  1. Pasażer odpowiada wobec operatora za szkody powstałe wskutek uszkodzenia lub zniszczenia z jego winy pojazdu lub innych urządzeń w nim się znajdujących.
  2. Pasażer odpowiada za szkody powstałe w związku z przewozem bagażu ręcznego lub zwierząt.
  3. Operator odpowiada za szkody poniesione przez pasażerów, wynikające ze stanu technicznego pojazdów. Pasażer zgłasza kierowcy fakt powstania szkody w tym pojeździe.
  4. Operator nie ponosi odpowiedzialności za szkody przez niego niezawinione powstałe między innymi wskutek:
    1. przerw w ruchu albo zmian trasy jazdy pojazdu, spowodowanych siłą wyższą, przyczynami natury techniczno – eksploatacyjnej, zarządzeniem organów ruchu drogowego lub innych kompetentnych organów;
    2. zachowania pasażerów w sposób niezgodny z obowiązującymi przepisami prawa.

 Rozdział 6

Bezpieczeństwo

§18

  1. Pojazdy operatora wyposażone w urządzenia rejestrujące ich wnętrze (monitoring), zapewniają stały nadzór nad bezpieczeństwem przewożonych pasażerów i kierowców.
  2. W uzasadnionych przypadkach, na pisemny wniosek, nagranie z monitoringu zostaje wydane, zewnętrznym służbom porządkowym (Policji; ITD), przedstawicielom sądu i prokuratury.
  3. W uzasadnionych przypadkach, na pisemny wniosek pasażera, nagranie z monitoringu zostaje zabezpieczone i przedstawione wnioskującemu.
  4. Wniosek o którym mowa w ust. 3, należy przesłać w terminie 14 dni kalendarzowych od daty zaistnienia zdarzenia.

§19

  1. Stała łączność radiowa kierowcy z dyspozytorem, w sytuacji wypadku, zapewnia szybką reakcję na zaistniałą sytuację i wezwanie odpowiednich służb ratunkowych.

§ 20

  1. W uzasadnionych przypadkach (np. zapalenie się pojazdu), kierowca podejmuje decyzję i przeprowadza ewakuację pasażerów z pojazdu.
  2. Kierowca powiadamia dyspozytora o przeprowadzeniu ewakuacji i konieczności wezwania odpowiednich służb ratunkowych.
  3. W sytuacji wymienionej w ust. 1, pasażer ma obowiązek bezwzględnie stosować się do ustnych poleceń kierowcy.

Rozdział 7

Postępowanie z rzeczami znalezionymi

 §21

  1. Sposób postępowania z rzeczami znalezionymi regulują:
    1. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 14 czerwca 1966 r. w sprawie rzeczy znalezionych;
    2. Wewnętrzna instrukcja Zintegrowanego Systemu Zarządzania Jakością, Środowiskowego, Bezpieczeństwem i Higieną Pracy pn. „Postępowanie z rzeczami znalezionymi” (nr IS01/P01/PS01.1A)

Rozdział 8

Skargi i wnioski

§22

  1. Prezes Zarządu Miejskiego Zakładu Komunikacji Spółka z o.o. w Koszalinie przyjmuje w sprawach skarg i wniosków w każdy wtorek w godz. od 12.00 do 14.00 w siedzibie firmy przy ul. Gnieźnieńskiej 9; 75-736 Koszalin, tel. 94/34-26-684; 94/342-30-21, fax 94/342-27-68, e-mail: mzk@mzk.koszalin.pl
  2. Kierownik Działu Organizacji Przewozów przyjmuje osoby składające skargi i wnioski w dni robocze w godz. od 10.00 do 14.30, tel. 94/34-45-270, e-mail: przewozy@mzk.koszalin.pl
  3. Przez całą dobę każdego dnia skargi i wnioski można także składać u dyspozytora
    MZK Sp. z o. o. w Koszalinie telefonicznie pod nr tel. 94/34-45-675.
  4. Skargi i wnioski dotyczące funkcjonowania komunikacji miejskiej mogą być składane pisemnie, telefonicznie, ustnie, pocztą elektroniczną; dane teleadresowe dostępne są na stronie internetowej Spółki: mzk.koszalin.pl
  5. Wyjaśnienia i odwołania w sprawach związanych z kontrolą biletów, należy składać w siedzibie firmy kontrolującej wskazanej na druku opłaty dodatkowej.

Prawa pasażerów

Streszczenie praw pasażerów podróżujących autobusem lub autokarem[1]

Rozporządzenie (UE) nr 181/2011 (zwane dalej „rozporządzeniem”) weszło w życie w dniu 1 marca 2013 r.

Określono w nim minimalny zestaw praw pasażerów podróżujących autobusem lub autokarem na terenie Unii Europejskiej.

Zasadniczo rozporządzenie ma zastosowanie do „usług regularnych” (innymi słowy usług polegających na przewozie osób autobusem lub autokarem w określonych odstępach czasu i na określonych trasach, przy czym pasażerowie są zabierani z określonych z góry przystanków i dowożeni na z góry określone przystanki) dla nieokreślonych kategorii pasażerów, w przypadku gdy miejsce, w którym pasażerowie wchodzą na pokład pojazdu lub w którym opuszczają pokład pojazdu, znajduje się na terytorium państwa członkowskiego.[2]

Następujące prawa podstawowe będą mieć zastosowanie do wszystkich usług regularnych, niezależnie od zaplanowanej długości trasy:

  • niedyskryminacyjne warunki transportu;
  • dostęp osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej do transportu bez dodatkowych kosztów oraz odszkodowanie finansowe za utratę lub uszkodzenie ich sprzętu służącego do poruszania się;
  • minimalne zasady udzielania wszystkim pasażerom informacji dotyczących podróży przed rozpoczęciem podróży i w trakcie jej trwania, a także udzielania informacji ogólnych na temat ich praw;
  • mechanizm rozpatrywania skarg przez przewoźników dostępny dla wszystkich pasażerów;
  • niezależne organy krajowe w każdym państwie członkowskim, które będą egzekwować stosowanie rozporządzenia i które mogą, w razie potrzeby, nakładać kary.

Ponadto następujące prawa mają zastosowanie do usług regularnych, jeżeli zaplanowana długość trasy jest równa lub przekracza 250 km (zwanych dalej „usługami regularnymi na trasach dalekobieżnych”):

  •  zapewnienie biletów (elektronicznych) lub jakichkolwiek innych dokumentów uprawniających do transportu;
  • odszkodowanie i pomoc w przypadku śmierci, obrażeń, utraty lub uszkodzenia bagażu spowodowanych wypadkami;
  • informacje w przypadku odwołania usługi lub opóźnienia odjazdu;
  • prawo do pełnego zwrotu kosztów biletów lub umożliwienia zmiany trasy podróży w przypadku odwołania lub dużego opóźnienia;
  • odpowiednia pomoc w przypadku odwołania lub dużego opóźnienia (stosuje się tylko wtedy, gdy planowany czas podróży przekracza 3 godziny);
  • odszkodowanie do 50 % ceny biletu, jeżeli przewoźnik nie zaoferuje pasażerowi wyboru między zwrotem kosztów biletu a zmianą trasy podróży w przypadku odwołania lub dużego opóźnienia;
  • szczególna pomoc bez dodatkowych kosztów dla osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej zarówno w terminalach autobusowych, jak i na pokładzie.

Państwa członkowskie mogą jednak, na przejrzystych i niedyskryminacyjnych zasadach, wyłączyć z zakresu stosowania tych praw dodatkowych jedynie regularne usługi krajowe na okres nie dłuższy niż cztery lata, który może zostać jednokrotnie przedłużony (czyli maksymalnie 8 lat).

Wreszcie państwa członkowskie mogą, na przejrzystych i niedyskryminacyjnych zasadach, wyłączyć z zakresu stosowania całego rozporządzenia na okres nie dłuższy niż cztery lata, który może zostać jednokrotnie przedłużony (czyli maksymalnie 8 lat), te usługi regularne, w przypadku których istotna część usługi (w tym co najmniej jeden planowany przystanek) ma miejsce poza terytorium Unii Europejskiej.

Przegląd praw pasażerów podróżujących autobusem lub autokarem

  1. Prawo do niedyskryminacyjnych warunków transportu.

    Każda osoba ma prawo do tego, aby nie być dyskryminowaną, bezpośrednio lub pośrednio, ze względu na swoją przynależność państwową lub miejsce prowadzenia działalności przez przewoźnika lub sprzedawcę biletów w Unii przy zakupie biletów na usługi autobusowego lub autokarowego transportu pasażerskiego.

    W przypadku usług regularnych na trasach dalekobieżnych przewoźnik wystawia pasażerowi bilet (może być także wystawiony w formie elektronicznej), chyba że inne dokumenty uprawniają do transportu.

  2. Prawo do informacji

    Wszyscy pasażerowie podróżujący autobusem lub autokarem w ramach usług regularnych mają prawo do odpowiednich informacji podczas całej podróży. Prawo to obejmuje prawo do otrzymania informacji na temat praw pasażerów oraz danych kontaktowych krajowych organów odpowiedzialnych za egzekwowanie przepisów.

    Wszystkie istotne informacje ogólne oraz warunki przewozu udostępniane są w formatach dostępnych dla osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej (np. dużym drukiem, prostym językiem, pismem Braille’a, w formacie audio).

    Ponadto w przypadku odwołania lub opóźnienia rozpoczęcia usługi regularnej na trasie dalekobieżnej przewoźnik lub, w stosownych przypadkach, podmiot zarządzający terminalem, jak najszybciej, a w każdym razie nie później niż 30 minut po planowanym czasie rozpoczęcia podróży, informuje pasażerów rozpoczynających podróż z terminalu o sytuacji oraz o przypuszczalnym czasie rozpoczęcia podróży, gdy tylko taka informacja będzie dostępna. Jeżeli z powodu odwołania lub opóźnienia pasażerowie nie zdążą na połączenie, przewoźnik lub, w stosownych przypadkach, podmiot zarządzający terminalem podejmuje odpowiednie starania w celu poinformowania tych pasażerów o połączeniach alternatywnych. Jeżeli jest to możliwe, przewoźnik przekazuje pasażerom informacje również drogą elektroniczną, w przypadku gdy pasażerowie tego zażądali i podali przewoźnikowi niezbędne dane kontaktowe.

  3. Prawo do odszkodowania i pomocy w razie wypadku

    W przypadku usług regularnych na trasach dalekobieżnych pasażerowie uprawnieni są do odszkodowania w związku ze śmiercią, odniesieniem obrażeń, jak również utratą lub uszkodzeniem bagażu w następstwie wypadków związanych z korzystaniem z usług transportu autobusowego i autokarowego. Warunki i kwotę odszkodowania reguluje mające zastosowanie prawo krajowe, natomiast w rozporządzeniu określono jedynie niektóre kwoty minimalne określono. Przedmiotowe odszkodowanie finansowe nie jest automatyczne i należy się o nie ubiegać w sądach krajowych.

    Ponadto przewoźnik zapewnia odpowiednią i proporcjonalną pomoc obejmującą natychmiastowe praktyczne potrzeby pasażerów korzystających z usług regularnych na trasach dalekobieżnych w następstwie wypadku. Pomoc ta obejmuje w razie konieczności zakwaterowanie, żywność, ubiór, transport i zapewnienie pierwszej pomocy.

  4. Prawo do kontynuacji podróży, zmiany trasy podróży i zwrotu kosztów w przypadku odwołania lub dużego opóźnienia

    W przypadku usług regularnych na trasach dalekobieżnych[3], jeżeli liczba sprzedanych biletów przekracza liczbę dostępnych miejsc lub jeżeli przewoźnik z uzasadnionych względów spodziewa się, że usługa będzie odwołana lub odjazd będzie opóźniony o ponad 120 minut w stosunku do planowanego czasu rozpoczęcia podróży, pasażerowie mają prawo wyboru jednego z poniższych rozwiązań:

    • zmiana trasy podróży do miejsca docelowego bez dodatkowych kosztów, w najwcześniejszym możliwym terminie i w porównywalnych warunkach, lub
    • pełny zwrot ceny biletu w połączeniu, w odpowiednich przypadkach, z bezpłatną powrotną usługą przewozu do punktu rozpoczęcia podróży, określonego w umowie przewozu, w najwcześniejszym możliwym terminie.

    Takie samo prawo do wyboru ma zastosowanie, jeżeli usługa jest odwołana lub odjazd z przystanku autobusowego jest opóźniony o ponad 120 minut.

    Pasażer ma prawo do odszkodowania wynoszącego 50 % ceny biletu: jeżeli przewoźnik nie zaoferuje pasażerowi w wyżej wymienionej sytuacji zwrotu kosztów lub zmiany trasy podróży.

    Przedmiotowe prawo do odszkodowania oraz ewentualnego zwrotu kosztów biletu nie uniemożliwia pasażerom dochodzenia przed sądami krajowymi odszkodowania zgodnie z przepisami krajowymi z tytułu szkód wynikających z odwołania lub opóźnienia usług regularnych.

    Jeżeli autobus lub autokar zepsuje się w trakcie podróży, przewoźnik musi wysłać inny autobus lub autokar na miejsce, w którym doszło do awarii pierwszego autobusu lub autokaru, w celu kontynuowania usługi i przewiezienia pasażerów do miejsca przeznaczenia albo w celu przetransportowania ich do odpowiedniego miejsca oczekiwania lub terminalu, z którego możliwe będzie kontynuowanie podróży.

  5. Prawo do pomocy w przypadku odwołania lub opóźnienia odjazdu

    W przypadku usług regularnych na trasach dalekobieżnych trwających ponad trzy godziny, w sytuacji odwołania lub w następstwie ponad 90-minutowego opóźnienia pasażerowie uprawnieni są do otrzymania odpowiedniej pomocy, w tym przekąsek, posiłków i napojów a także, jeżeli to konieczne, zakwaterowania (przewoźnik może ograniczyć całkowity koszt zakwaterowania do 80 EUR za noc dla maksymalnie dwóch noclegów i nie jest zobowiązany do pokrycia kosztów zakwaterowania w przypadku odwołania lub opóźnienia spowodowanego niekorzystnymi warunkami pogodowymi lub poważnymi klęskami żywiołowymi).

  6. Prawa osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej[4]

    Oprócz ogólnych praw pasażerów osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej przysługują następujące prawa podczas korzystania z regularnych usług transportu autobusowego i autokarowego, tak aby miały one takie same możliwości podróżowania co pozostali obywatele.

    1. prawo do dostępu do transportu dla osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej bez jakichkolwiek kosztów dodatkowych

      Przewoźnicy, biura podróży i organizatorzy wycieczek nie mogą żądać od osoby niepełnosprawnej lub osoby o ograniczonej sprawności ruchowej, aby wniosła ona jakąkolwiek dodatkową opłatę z tytułu rezerwacji lub zakupu biletów.

      Nie mogą również odmówić przyjęcia rezerwacji, pod warunkiem posiadania odpowiedniego biletu, lub zabrania na pokład pasażerów z powodu ich niepełnosprawności lub ograniczonej sprawności ruchowej. Wyjątki mogą mieć miejsce jedynie wtedy, gdy transport danej osoby niepełnosprawnej lub osoby o ograniczonej sprawności ruchowej nie byłby możliwy zgodnie z obowiązującym prawodawstwem dotyczącym bezpieczeństwa pasażerów oraz wymogami dotyczącymi zdrowia i bezpieczeństwa określonymi przez właściwe organy lub gdy konstrukcja autobusu, autokaru bądź infrastruktury transportowej uniemożliwia transport tej osoby w sposób bezpieczny i wykonalny pod względem eksploatacyjnym.

      W przypadku usług regularnych na trasach dalekobieżnych, jeżeli przewoźnik, biuro podróży bądź organizator wycieczek odmawia przyjęcia rezerwacji, dostarczenia biletu bądź przyjęcia na pokład pasażera z wyżej wymienionych powodów, natychmiast powiadamia pasażera o powodach odmowy oraz – na żądanie pasażera – podaje tę informację w formie pisemnej. Ponadto w przypadku odmowy przyjęcia rezerwacji lub dostarczenia biletu informuje daną osobę o wszelkich akceptowalnych alternatywnych usługach realizowanych przez danego przewoźnika. Jeżeli powodów, dla których danemu pasażerowi odmówiono dokonania rezerwacji lub przyjęcia na pokład, można uniknąć poprzez obecność osoby, która może zapewnić niezbędną pomoc, pasażer ten może zażądać, by nieodpłatnie towarzyszyła mu wybrana przez niego osoba.

      W przypadku usług regularnych na trasach dalekobieżnych, jeżeli osoba niepełnosprawna lub osoba o ograniczonej sprawności ruchowej posiada bilet lub rezerwację i odpowiednio uprzedziła przewoźnika o swoich szczególnych potrzebach, a mimo to odmówiono jej przyjęcia na pokład z powodu niepełnosprawności lub ograniczonej sprawności ruchowej, może ona dokonać wyboru między zwrotem kosztów a zmianą trasy podróży, przy czym ta druga opcja uzależniona jest od dostępności odpowiednich usług transportowych.

      Przewoźnicy i operatorzy terminali stwarzają osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej takie warunki dostępu do transportu, aby nie były one dyskryminacyjne. Warunki te są udostępniane publicznie i przekazywane fizycznie na żądanie pasażera.

    2. prawo do szczególnej pomocy

      W przypadku usług regularnych na trasach dalekobieżnych przewoźnicy i podmioty zarządzające terminalami udzielają – w ramach swoich odpowiednich zakresów kompetencji – nieodpłatnie pomocy osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej sprawności ruchowej.

      Osoby niepełnosprawne i osoby o ograniczonej sprawności ruchowej muszą powiadomić przewoźnika o swoich szczególnych potrzebach najpóźniej 36 godzin przed koniecznością udzielenia pomocy oraz muszą stawić się w wyznaczonym punkcie terminalu autobusowego w uzgodnionym czasie przed planowanym odjazdem (nie może to być więcej niż 60 minut).

    3. prawo do odszkodowań z tytułu utraty lub uszkodzenia sprzętu służącego do poruszania się

      Jeżeli przewoźnik lub operator terminalu spowodował utratę lub uszkodzenie sprzętu służącego do poruszania się (wózka inwalidzkiego lub innego urządzenia pomocniczego), musi zapłacić odszkodowanie odpowiadające kosztom zastąpienia danego sprzętu lub kosztom jego naprawy (o ile naprawa sprzętu jest możliwa).

      W razie konieczności musi on dołożyć wszelkich starań, aby tymczasowo zastąpić utracony lub uszkodzony sprzęt służący do poruszania się.

  7. Prawo do składania skarg u przewoźników i w krajowych organach odpowiedzialnych za egzekwowanie przepisów

    Pasażerowie mogą kierować skargi do przewoźników w terminie trzech miesięcy od dnia, w którym wykonana została usługa regularna lub w którym powinna była ona zostać wykonana. W ciągu jednego miesiąca od dnia wpłynięcia skargi przewoźnik powiadamia pasażera, że jego skarga została uznana, oddalona lub jest w dalszym ciągu rozpatrywana. Przewoźnik udziela ostatecznej odpowiedzi w terminie trzech miesięcy od wpłynięcia skargi.

    Wyżej wymienione wytyczne nie mają zastosowania do kwestii związanych z odszkodowaniem z tytułu śmierci, odniesienia obrażeń lub uszkodzenia bądź utraty bagażu spowodowanych wypadkami.

  8. Egzekwowanie praw pasażerów

    Każde państwo członkowskie zobowiązane jest do wyznaczenia co najmniej jednego organu krajowego odpowiedzialnego za egzekwowanie przepisów w celu egzekwowania praw wymienionych w niniejszym rozporządzeniu.

    Pasażerowie mogą składać skargi dotyczące naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia do odpowiedniego krajowego organu odpowiedzialnego za egzekwowanie przepisów. Państwo członkowskie może zdecydować, że w pierwszej kolejności pasażerowie wnoszą skargę do przewoźnika, a w takim przypadku krajowy organ odpowiedzialny za egzekwowanie przepisów działa jako instancja odwoławcza w odniesieniu do skarg, które nie zostały rozstrzygnięte.


    [1] Streszczenie opracowane zgodnie z art. 25 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 181/2011 dotyczącego praw pasażerów w transporcie autobusowym i autokarowym oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 [Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 1]. Niniejsze streszczenie nie jest prawnie wiążące.

    [2] Ponadto niektóre prawa mają również zastosowanie do tzw. „usług okazjonalnych”, w przypadku których grupa pasażerów jest utworzona z inicjatywy zleceniodawcy lub samego przewoźnika, pod warunkiem że miejsce, w którym pasażerowie wchodzą na pokład pojazdu lub w którym opuszczają pokład pojazdu, znajduje się na terytorium państwa członkowskiego: a) niedyskryminacyjne warunki transportu; b) zapewnienie biletów (elektronicznych) lub jakichkolwiek innych dokumentów uprawniających do transportu; c) odszkodowanie i pomoc w przypadku śmierci, obrażeń, utraty lub uszkodzenia bagażu spowodowanych wypadkami; d) odszkodowanie finansowe za utratę lub uszkodzenie sprzętu służącego do poruszania się pasażerów niepełnosprawnych i pasażerów o ograniczonej sprawności ruchowej.

    [3] Przepis ten nie ma zastosowania do pasażerów posiadających bilety otwarte, jeżeli czas odjazdu nie jest określony, z wyjątkiem pasażerów posiadających bilety kuponowe lub bilety sezonowe.

    [4] Państwa członkowskie mogą wyłączyć krajowe usługi regularne z zakresu stosowania przepisów mających zastosowanie do osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej, pod warunkiem że dopilnują, aby poziom ochrony tych osób na mocy ich przepisów krajowych był co najmniej taki sam jak na mocy niniejszego rozporządzenia.


Przystań

REGULAMIN PRZYSTANI

Miejskiego Zakładu Komunikacji
Spółka z o.o. w Koszalinie

Rozdział 1

Postanowienie ogólne

§1

  1. Regulamin obowiązuje wszystkich użytkowników Przystani.
  2. Właścicielem Przystani w miejscowości Koszalin – Jamno, ul Promowa jest Miejski Zakład Komunikacji Sp. z o.o. w Koszalinie.
  3. Niniejszy Regulamin określa zasady przebywania na terenie Przystani, korzystania z urządzeń i wyposażenia, przepisy ochrony środowiska oraz bezpieczeństwa i ochrony p.poż.
  4. Za prawidłowe funkcjonowanie Przystani oraz jej dozór w zakresie utrzymania bezpieczeństwa, ładu i porządku odpowiada Obsługa przystani.
  5. Ilekroć w niniejszym dokumencie jest mowa o:
    1. Przystani – należy przez to rozumieć akwen i grunt oraz związaną z nim infrastrukturę,  znajdująca się w granicach przystani, służącą do cumowania, postoju jednostek oraz obsługiwania linii transportu żeglugowego przez Miejski Zakład Komunikacji Sp. z o. o. w Koszalinie między miejscowościami Koszalin i Unieście przez statek pasażerski MZK.
    2. Obsługa Przystani – osoby zatrudnione przez właściciela Przystani do pełnienia obowiązków polegających w szczególności na ochronie przystani, utrzymywaniu ładu, porządku, bezpieczeństwa i pobieraniu opłat za  postój jednostek pływających.

Rozdział 2

Przepisy porządkowe Przystani

§2

  1. Wszystkie osoby przebywające na terenie Przystani i korzystające z jej obiektów są zobowiązane do przestrzegania niniejszego Regulaminu oraz poleceń wydawanych przez  Obsługę Przystani.
  2. Cumowanie i postój jednostek pływających dozwolony jest w miejscach do tego wyznaczonych zgodnie z obowiązującą taryfą opłat.
  3. Rejestr jednostek cumujących prowadzi Obsługa Przystani.
  4. Zezwolenia na slipowanie i cumowanie jednostek udziela Obsługa Przystani.
  5. Wszelkie formalności związane z postojem jednostki wraz z stosowną opłatą dokonuje się bezpośrednio po zacumowaniu u Obsługi Przystani. Obsługa Przystani może żądać okazania dokumentu potwierdzającego tożsamość.
  6. Do osób cumujących jednostki należy zabezpieczenie posiadanego mienia przed uszkodzeniem lub kradzieżą.
  7. Łodzie należy cumować do kei lub boi w sposób wykluczający zerwanie lin bądź utrudnianie cumowania innym jednostkom.
  8. Fały powinny zostać zabezpieczone przed wywoływaniem hałasu.

§3

  1. Na terenie i akwenie wodnym Przystani zabrania się:
    1. zachowania niezgodnego z zasadami etyki żeglarskiej oraz stwarzającego zagrożenie bezpieczeństwa własnego i innych osób,
    2. cumowania jednostek pływających bez zgody właściciela,
    3. pozostawianie luźnych cum na zewnątrz jednostki,
    4. samowolnej zmiany stanowiska postojowego,
    5. wytwarzania fali,
    6. mycia jednostek z użyciem detergentów,
    7. wylewania i wyrzucania za burtę jakichkolwiek zanieczyszczeń,
    8. pozostawiania śmieci poza przeznaczonymi na nie pojemnikami,
    9. pozostawiania włączonych urządzeń elektrycznych lub gazowych bez dozoru,
    10. palenia ognisk i grilla w miejscach do tego nie przeznaczonych,
    11. kąpieli, skoków z pomostu,
    12. parkowania w miejscach do tego nie wyznaczonych,
    13. korzystania z urządzeń lub wyposażenia Przystani nie zgodnie z ich przeznaczeniem,
    14. wykonywania wszelkich czynności mogących zanieczyścić środowisko naturalne lub stwarzać inne zagrożenie dla ludzi, zwierząt lub mienia na terenie Przystani i pomostu,
    15. palenia i picia alkoholu, spożywania środków odurzających oraz przebywania w stanie nietrzeźwym lub po spożyciu innych środków odurzających,
    16. wędkowania na pomoście,
    17. poruszania się jednostek pływających w sposób zagrażający bezpieczeństwu statku
      lub urządzeń Przystani,
    18. prowadzenia handlu i działalności zarobkowej na terenie pomostów i nabrzeży
      bez uprzedniej zgody właściciela Przystani,
    19. zanieczyszczania przez zwierzęta terenu Przystani oraz wody,
    20. wykonywania prac pokładowych mogących stworzyć sytuacje niebezpieczne dla innych jednostek lub zanieczyścić środowisko naturalne.

Rozdział 3

Przepisy ochrony środowiska

§4

  1. Nieczystości stałe należy składować w pojemnikach usytuowanych na nabrzeżu.
  2. Na terenie i akwenie Przystani obowiązuje bezwzględny zakaz:
    1. wysypywania i wylewania środków chemicznych, olejów silnikowych i innych substancji szkodliwych mogących zanieczyścić wodę lub glebę,
    2. mycia samochodów, przyczep, rowerów i motorowerów,
    3. niszczenia roślinności oraz ingerencji w życie dzikich zwierząt żyjących w obrębie Przystani.

Rozdział 4

Przepisy bezpieczeństwa i ochrony ppoż.

§5

  1. Na obszarze Przystani obowiązują ogólne przepisy bezpieczeństwa nad wodą oraz ochrony przeciwpożarowej.
  2. Załogi jednostek zobligowane są do przestrzegania oznakowania świetlnego w porach ograniczonej widzialności oraz obowiązujących przepisów przeciwpożarowych.

§6

  1. W szczególności zabrania się:
    1. rozpalania ognisk na pomoście, pochodni lub też używania bez potrzeby – ratowniczych środków pirotechnicznych,
    2. tarasowania przejść nabrzeża oraz dróg pożarowych,
    3. blokowania pomostu,
    4. stwarzania sytuacji niebezpiecznych zarówno na akwenie jak i na terenie Przystani.

§7

  1. TELEFONY ALARMOWE:
    1. 997 – POLICJA
    2. 998 – STRAŻ POŻARNA
    3. 999 – POGOTOWE RATUNKOWE
    4. 112 – ZINTEGROWANY SYSTEM RATOWNICZY MIASTA I POWIATU
    5. (94) 345 26 75 – DYSPOZYTOR MZK SP. Z O.O.  (CAŁĄ DOBĘ)

Rozdział 5

Postanowienia końcowe

§8

  1. Przystanią zawiaduje Obsługa Przystani.
  2. Dzieci przebywające na przystani winny być pod stałą opieką rodziców lub opiekunów.
  3. Osoby niepełnosprawne powinny znajdować się na pomoście pod opieką opiekuna.
  4. Zwierzęta powinny przebywać na smyczy (psy w kagańcu) lub w odpowiednich do ich przemieszczania klatkach.
  5. MZK Sp. z o. o. nie odpowiada za szkody powstałe w wyniku działania osób przebywających na Przystani oraz nieprzestrzegania postanowień niniejszego Regulaminu.
  6. Wszelkie niebezpieczeństwa oraz wypadki należy niezwłocznie zgłosić Obsłudze Przystani lub na podane w § 6 nr telefonów alarmowych.
  7. W przypadku zagrożenia życia lub mienia z Przystani mogą korzystać wszyscy użytkownicy akwenu.
  8. Za prawidłowe zabezpieczenia jednostek cumujących przy pomoście odpowiadają ich właściciele.

§9

  1. W sprawach nie objętych Regulaminem, zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1458).
  2. Skargi i wnioski klientów przyjmuje Prezes Miejskiego Zakładu Komunikacji Spółka z o.o. w Koszalinie w każdy wtorek w godzinach: 12:00-14:00, pokój nr 20, tel. (94) 342 66 84, lub na e-mail: mzk@mzk.koszalin.pl

Pomosty

REGULAMIN KORZYSTANIA Z POMOSTÓW

Miejskiego Zakładu Komunikacji
Spółka z o.o. w Koszalinie

Rozdział 1

Postanowienie ogólne

§1

  1. Regulamin obowiązuje wszystkich użytkowników pomostów, których właścicielem jest Miejski Zakład Komunikacji Sp. z o.o. w Koszalinie w miejscowości Unieście i Mielno- Unieście.
  2. Regulamin określa zasady przebywania na terenie pomostu, korzystania z urządzeń i wyposażenia, przepisy ochrony środowiska oraz bezpieczeństwa i ochrony ppoż.
  3. Ilekroć w niniejszym dokumencie jest mowa o Pomoście – należy przez to rozumieć zespół budowli i urządzeń na brzegu jeziora i w jeziorze, służący do cumowania, postoju oraz obsługiwania linii transportu żeglugowego przez Miejski Zakład Komunikacji Sp. z o.o. w Koszalinie między miejscowościami Koszalin, i Mielno/Unieście przez statek pasażerski MZK.

Rozdział 2

Przepisy porządkowe pomostu

§2

  1. Prawo do przebywania na pomoście mają:
    1. pasażerowie statku ( osoby korzystające z usług przewozowych Miejskiego Zakładu Komunikacji Spółka z o.o. w Koszalinie),
    2. właściciele jednostek pływających,
    3. inne osoby.
  2. Teren na którym znajduje się pomost, nie jest kąpieliskiem ani miejscem wykorzystywanym do kąpieli w myśl przepisów ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 z pozn. zm.).
  3. Wszystkie osoby korzystające z pomostu są zobowiązane do przestrzegania niniejszego Regulaminu.

§3

  1. Na pomoście bezwzględnie zabrania się:
    1. biwakowania, palenia ognisk, kąpieli, skoków z pomostu,
    2. wykonywania wszelkich czynności mogących zanieczyścić środowisko naturalne lub stwarzać inne zagrożenie dla ludzi, zwierząt lub mienia,
    3. palenia i picia alkoholu, spożywania środków odurzających oraz przebywania w stanie nietrzeźwym lub po spożyciu środków odurzających,
    4. poruszania się jednostek pływających w sposób zagrażający bezpieczeństwu innych jednostek, w tym statku MZK Sp. z o.o. w Koszalinie,
    5. prowadzenia handlu i działalności zarobkowej bez uprzedniej zgody właściciela,
    6. wykonywania prac pokładowych mogących stworzyć sytuacje niebezpieczne dla innych jednostek lub zanieczyścić środowisko naturalne,
    7. wjeżdżania na pomost rowerów, motorowerów, motocykli, quadów i innych pojazdów,
    8. jazdy na pomoście na rolkach i deskorolkach.

Rozdział 3

Przepisy ochrony środowiska

§4

  1. Na pomoście i akwenie obowiązuje bezwzględny zakaz:
    1. wysypywania i wylewania środków chemicznych, olejów silnikowych i innych substancji szkodliwych mogących zanieczyścić wodę,
    2. niszczenia roślinności oraz ingerencji w życie dzikich zwierząt żyjących w obrębie pomostu.

Rozdział 4

Przepisy bezpieczeństwa i ochrony ppoż.

§5

  1. Na pomoście obowiązują ogólne przepisy bezpieczeństwa nad wodą oraz ochrony przeciwpożarowej.
  2. Załogi jednostek zobligowane są do przestrzegania oznakowania świetlnego w porach ograniczonej widzialności oraz obowiązujących przepisów przeciwpożarowych.

§6

  1. W szczególności na pomoście i terenie przyległym zabrania się:
    • rozpalania ognisk (w miejscach do tego nie przeznaczonych), pochodni lub też używania bez potrzeby – ratowniczych środków pirotechnicznych,
    • tarasowania przejść nabrzeża oraz blokowania wejścia na pomost,
    • stwarzania sytuacji niebezpiecznych zarówno na akwenie jak i na pomoście.
  2. W razie jakiegokolwiek niebezpieczeństwa i zagrożeń należy zawiadomić odpowiednie służby:
    1. 997 – POLICJA
    2. 998 – STRAŻ POŻARNA
    3. 999 – POGOTOWE RATUNKOWE
    4. 112 – ZINTEGROWANY SYSTEM RATOWNICZY MIASTA I POWIATU
    5. (94) 345 26 75 – DYSPOZYTOR MZK SP. Z O.O.  (CAŁĄ DOBĘ)

Rozdział 5

Postanowienia końcowe

§7

  1. Dzieci do 12 lat przebywające na pomoście winny być pod stałą opieką rodziców lub opiekunów.
  2. Osoby niepełnosprawne powinny znajdować się na pomoście pod opieką opiekuna.
  3. Zwierzęta powinny przebywać na smyczy zaś psy w kagańcu).
  4. MZK Sp. z o.o. nie odpowiada za szkody powstałe w wyniku działania osób przebywających na przystani oraz nieprzestrzegania postanowień niniejszego Regulaminu.
  5. W przypadku zagrożenia życia lub mienia z pomostu mogą korzystać wszyscy użytkownicy akwenu.
  6. Za zabezpieczenia innych jednostek cumujących przy pomoście odpowiadają ich właściciele.
  7. Osoby, które umyślnie uszkodziły konstrukcję pomostu ponoszą odpowiedzialność materialną.

§8

  1. W sprawach nie objętych Regulaminem, zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej (Dz.U. z 2013 r. poz. 1458 ) .
  2. Prezes Zarządu Miejskiego Zakładu Komunikacji Spółka z o.o. w Koszalinie przyjmuje w sprawach skarg i wniosków w każdy wtorek w godz. od 12.00 do 14.00 w siedzibie firmy przy ul. Gnieźnieńskiej 9; 75-736 Koszalin, tel. 94/34-26-684 oraz na e-mail: mzk@mzk.koszalin.pl

Rzeczy Znalezione

Rzeczy znalezione przez pracowników Spółki w autobusach są przekazywane na dyspozytornię. Tam przechowywane są przez okres:

  • 14 dni – dotyczy dokumentów oraz przedmiotów o małej wartości
  • 1 miesiąca – dotyczy rzeczy wartościowych.

Informację o zagubionej w autobusie rzeczy uzyskasz dzwoniąc pod całodobowy numer telefonu: (94) 342 26 75.

Zgłaszając się do nas po odbiór rzeczy znalezionej w autobusie, weź ze sobą dokument tożsamości ze zdjęciem.